Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2017
Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 2017
Τάνγκραμ
Η κατασκευή των τάνγκραμ θεωρείται μια αξιόλογη πνευματική δραστηριότητα με την οποία αναπτύσσονται οι χωρικές και οπτικές δεξιότητες.
Το τάνγκραμ είναι ένα παλιό κινέζικο παιχνίδι που ξεκίνησε πριν το 18ο αιώνα. Οι πρώτες δημοσιεύσεις γι’ αυτό γίνονται το 1818 και τα επόμενα χρόνια γίνεται πολύ γνωστό στην Ευρώπη και την Αμερική.
Αποτελείται από εφτά ξύλινα κομμάτια, που ονομάζονται τανς: δύο μεγάλα ίσα ορθογώνια τρίγωνα, δύο μικρά ίσα ορθογώνια τρίγωνα, ένα ενδιάμεσου μεγέθους ορθογώνιο τρίγωνο, ένα τετράγωνο κι ένα πλάγιο παραλληλόγραμμο. Όλα μαζί κατάλληλα τοποθετημένα φτιάχνουν ένα μεγάλο τετράγωνο.
Σκοπός του παιχνιδιού είναι η τοποθέτηση των κομματιών για τη δημιουργία γεωμετρικών σχημάτων, ζώων, ανθρώπινων μορφών, σπιτιών, πλοίων, γραμμάτων κτλ. Ο παίκτης πρέπει να χρησιμοποιήσει και τα 7 κομμάτια του παζλ και η αντιγραφή των σκιαγραφημάτων που δίνονται πρέπει να είναι ακριβής.
Τα δικά μας τάνγκραμ:
Ας δούμε και τα τάνγκραμ που έφτιαξαν κάποια άλλα πεμπτάκια:
Τα δικά μας τάνγκραμ:
Ας δούμε και τα τάνγκραμ που έφτιαξαν κάποια άλλα πεμπτάκια:
Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2017
Ο Νικηφόρος και η Θεοφανώ: δυο παιδιά από το Βυζάντιο
Στο μάθημα της Ιστορίας «γνωρίσαμε» δυο παιδιά που ζουν στα βυζαντινά χρόνια. Το αγόρι ονομάζεται Νικηφόρος και το κορίτσι Θεοφανώ.
Αφού έχουμε μάθει αρκετά πράγματα για τον τρόπο ζωής και την εκπαίδευση εκείνης της εποχής, αποφασίσαμε να γράψουμε τις δικές μας εργασίες για να παρουσιάσουμε τα παιδιά που ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη πριν 1.500 χρόνια!
Ο Νικηφόρος έχει πολλά πράγματα ακόμα να σου δείξει. Πάτησε πάνω στην εικόνα για να ταξιδέψεις στα βυζαντινά χρόνια.
Για τη φιγούρα της Θεοφανώς χρησιμοποιήσαμε το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο «Μια βόλτα στα βυζαντινά χρόνια» της Εύης Τσιτιρίδου-Χριστοφορίδου.
Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου 2017
Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου 2017
Τρίτη 5 Δεκεμβρίου 2017
Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 2017
«Οι δυο φίλοι» του Ζαχαρία Παπαντωνίου
Ζαχαρίας Παπαντωνίου
Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου (1877-1940) γεννήθηκε και πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Ευρυτανία, όπου εργαζόταν ως δάσκαλος ο πατέρας του.
Δεκατριών χρονών εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα.
Μετά το Γυμνάσιο γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, την οποία όμως δεν τελείωσε ποτέ.
Παράλληλα, σπούδαζε ζωγραφική.
Αφοσιώθηκε από νωρίς στη δημοσιογραφία (που ήταν το μεγάλο του πάθος), ως πολιτικός αρθρογράφος, χρονογράφος και συγγραφέας τεχνοκριτικών άρθρων.
Από το 1912 έως το 1917 υπηρέτησε ως Νομάρχης στη Ζάκυνθο, στην Καλαμάτα και σε άλλες πόλεις.
Στη συνέχεια διορίστηκε διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης, όπου παρέμεινε 20 χρόνια.
Το 1923 έλαβε το Αριστείον των Γραμμάτων και Τεχνών και το 1938 έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, καταλαμβάνοντας την έδρα της Λογοτεχνίας.
Τον έχουν χαρακτηρίσει «πρίγκιπα του νεοελληνικού λόγου»: έγραψε για τη ζωή στην ελληνική επαρχία, με έμφαση στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
Υπηρέτησε όλα τα είδη του λόγου, κυρίως όμως δοκίμια και κριτικές.
Σάββατο 2 Δεκεμβρίου 2017
Παρασκευή 1 Δεκεμβρίου 2017
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)








